ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΩΡΕΣ

Αυτός κάθεται ακουμπησμένος στο γραφείο δήθεν αδιάφορος. Αυτή κουρασμένη από τα σκηνικά αυτού του τύπου δεν δίνει σημασία. Η έλξη ανύπαρκτη. Αυτός είναι ο βραδυνός ρεσεψιονίστ. Αυτή είμαι εγώ. Επιτέλους είμαι στα νερά μου. Στον κλάδο του τουρισμού. Εργάζομαι και μένω εδώ. Ο γιός μου δεν με ακολούθησε ακόμη. Η μοναξιά μου απερίγραπτη. Το όνειρό μου μισό. Περιμένω πότε θα αλλάξει γνώμη και θα έρθει μαζί μου. Τον έχω ανάγκη. Και του λείπω πολύ. Ως τότε το εβδομαδιαίο μου πήγαινε-έλα δεν μπορεί να καλύψει το κενό.
Τα πράγματα εδώ μέτρια προς το χάλια. Λίγοι άνθρωποι άγνωστοι μεταξύ μας εργαζόμαστε και διαμένουμε στον ίδιο χώρο. Τρέλα. Μοιάζει με εναλλακτική πραγματικότητα. Μάλλον με ριάλιτι που στην αρχή είναι όλο ευγένειες και σιγά σιγά ξεσκίζονται μεταξύ τους. Υπάρχουν κι εδώ προτεινόμενοι. Και μπορώ να πω πως κάθε βδομάδα αλλάζουν και τα δεδομένα. Εγώ ατάραχη. Δεν ήρθα να κάνω φιλίες, ήρθα να εργαστώ. Εργάζομαι υπερωρίες και μερικές δεν τις χρε’ωνω. Δεν τις χρεώνω γιατί κάθομαι να βοηθήσω συναδέλφους. Ακόμα δεν έχουν καταλάβει οτι είναι θέμα χαρακτήρα. Βοηθάω γιατί έτσι γεννήθηκα να κάνω. Ούτε θύμα είμαι, ούτε γλύφω κανέναν, ούτε χαζή είμαι. Απλά μου αρέσει η δουλειά μου. Τα στραβά θέλω να τα διορθώσω. Αυτό τίποτα άλλο. Δεν με ενδιαφ’ερει τι κάνουν οι άλλοι. Με νοιάζει οι άλλοι να νιώθουν καλά. Και αν είναι δυνατόν να τους κάνω να αγαπήσουν αυτό που κάνουν όσο το αγαπάω και εγώ. Αν πάλι δεν γίνεται να το αγαπήσουν προσπαθώ να τους κάνω να νιώσουν άνετα. .Έτσι και τώρα., είμαι για ακόμα μια νύχτα κατάκοπη και αντί να πάω για ύπνο κάνω παρέα στον βραδυνό που νιώθει μόνος.  Καλά περνάμε μόνο που ξημέρωσε. Δεν θέλω να κοιμάμαι πια μακριά από το παιδί μου. Η ανάγκη μου να βοηθιήσω κάποιον μου έδωσε τη λύση. Έχουμε επικοινωνία ,διασκεδάζουμε, είναι καλός ακροατής  και το χιούμορ μας δίνει δύναμη να ξεπεράσουμε τις δυσκολες ώρες

Advertisements

4 Σχόλια

  1. Ιουνίου 25, 2007 στις 9:38 πμ

    που εισαι να βρεθώ ένα γουικ έντ κοντά σου;
    🙂

  2. lisadel said,

    Ιουνίου 25, 2007 στις 6:26 μμ

    τώρα θα εκτεθώ αλλά τέλοσπάντων…εργάζομαι στην Λακόπετρα Αχαϊας στην Ιονική Ακτή

  3. agorafoviagr said,

    Ιουνίου 25, 2007 στις 11:22 μμ

    Το χιούμορ είναι κάτι που μου αρέσει στους άλλους. Πράγματι η παρέα με έναν άνθρωπο που έχει χιούμορ και βρίσκεται στον ίδιο εργασιακό χώρο βοηθάει πολύ. Όσο φίλη μου για το γιο σου, σου εύχομαι σύντομα να τον δεις 🙂
    Με αγάπη πάντα
    Agorafoviagr

  4. trelofantasmeni said,

    Ιουνίου 26, 2007 στις 6:16 πμ

    Γλυκιά μου φιλενάδα, χαίρομαι που ακούω και πάλι νέα σου.
    Σε καταλαβαίνω σε ότι αφορά τον γιό σου …σίγουρα σου λείπει αλλα και για κείνον δύσκολο θα είναι να αφήσει το γνωστό του περιβάλλον και να έρθει εκεί , μόνος χωρίς φίλους…ίσως τώρα που μπήκε για τα καλά το καλοκαίρι.

    Μακάρι να μπορούσα να έρθω να σε δω για λίγο , είσαι μακριά όμως και πρόσεχε και τον εαυτό σου μη πάθεις τιποτα , καλό είναι να βοηθάμε αλλά όλα με μέτρο .

    Πολλά φιλιά και την αγάπη μου !


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: